Ciemiączko – nieskostniałe spojenie łączące kości czaszki u niemowlaków.
Każdy niemowlak zaraz po urodzeniu na główce ma tzw. ciemiączko. Pediatrzy często sprawdzają na wizytach kontrolnych rozmiar ciemiączka. Jeśli w miarę wzrostu dziecka ciemiączko powoli zanika oznacza to, iż prawidłowo twardnieje, czyli kość staje się taka, jaka być powinna. Poprzez sprawdzanie jego rozmiaru, posługując się tzw. „oceną rozmiaru ciemiączka” można spróbować oceniać wiek niemowlęcia. Taka nieskostniała błona jest także wykorzystywana przez lekarzy do oceny stanu mózgu. Wykonuje się wtedy w tym miejscu badanie USG.

Wyróżnia się kilka rodzajów ciemiączek. Pierwsze z nich to tak zwane ciemiączko przednie, najczęściej o rozmiarach 2×2 cm do 3×5 cm. Ciemiączko to położone jest w linii środkowej na skrzyżowaniu pomiędzy kościami czołowymi a kościami ciemieniowymi. Ciemiączko przednie najczęściej zarasta u dzieci pomiędzy dziesiątym a osiemnastym miesiącem życia. Niestety czasami proces ten jest opóźniony. W przypadku, gdy półtoraroczne dziecko ma jeszcze nie zarośnięte ciemiączko należy niezwłocznie zgłosić to pediatrze (oczywiście jeśli sam tego nie zauważył).

Opóźnienie procesu zanikania ciemiączka wywołane może być poprzez różne czynniki. Jest objawem niepokojącym i świadczyć może o wielu różnych chorobach, takich jak na przykład różnego rodzaju uwarunkowania genetyczne, zaburzenia hormonalne, podwyższone ciśnienie śródczaszkowe (wodogłowie) lub niedobór witaminy D.

Inny rodzaj ciemiączka to ciemiączko tylne. Jest to luka pomiędzy kościami czaszki położona w linii środkowej pomiędzy kością potyliczną a kościami ciemieniowymi, na skrzyżowaniu szwu strzałkowego i szwu węgłowego. Zarasta u dzieci w wieku od dwóch do sześciu miesięcy.

Trzeci rodzaj to ciemiączka boczne, które najczęściej zarastają się jeszcze w życiu płodowym, choć nie zawsze. Mogą pojawić się na przykład u wcześniaków. Znajdują się one w okolicy dołka skroniowego.

Źródło:
www.forumpediatryczne.pl

Autor: Agnieszka Kasperczyk-Bac