Utrata nienarodzonego dziecka jest każdorazowo wielkim dramatem jego rodziców. Poronienie ma miejsce, kiedy śmierć dziecka następuje przed czasem pozwalającym na jego samodzielne przeżycie poza chroniącym organizmem mamy. Najczęściej poronienia występują w pierwszych dziesięciu tygodniach po zapłodnieniu, tj. w pierwszym trymestrze życia dziecka. Przyczyną poronień są zarówno nieprawidłowości zależne od dziecka, jak i ciężarnej.

Dlaczego dochodzi do poronienia?
Przedwczesna utrata dziecka może mieć swe podłoże w wielu czynnikach, które mają charakter matczyny bądź też płodowy. Najczęściej poronienia wynikają z niezdolności do przeżycia rozwijającego się zarodka, przyczyny tego mogą wiązać się z występowaniem zaburzeń takich jak:

• nieprawidłowości chromosomalne – powodują tak duże ubytki w funkcjonowaniu organizmu dziecka, że maleństwo nie jest w stanie przeżyć w łonie matki;
• działanie toksyn – poronnie działać mogą zatrucia rtęcią, lekami oraz innymi silnymi chemikaliami, jak również promieniowanie jonizujące;
• stany zapalne błony śluzowej macicy – uniemożliwiają zagnieżdżenie się w macicy zapłodnionej komórki jajowej, bez tego miejsca „zaczepienia” nowy, maleńki organizm nie ma możliwości prawidłowego rozwoju;
• mięśniaki macicy;
• wady łożyska – zaburzają naturalną drogę łączności między organizmem mamy i jej dziecka, którą wędrują substancje odżywcze oraz produkty przemiany materii;
• niewydolność szyjki macicy – stanowi brak zabezpieczenia jamy macicy dla rozwijającego się maleństwa, otwiera także drogę drobnoustrojom, które dostając się do macicy mogą zagrażać dziecku;
• zaburzenia hormonalne – niedobór progesteronu zwanego hormonem opiekuńczym ciąży, który warunkuje jej prawidłowy przebieg, a także cukrzyca czy zaburzenia wydzielania tarczycy powodować mogą nieprawidłowości w rozwoju dziecka lub wywołać poronienie;
• choroby zakaźne i pasożytnicze – utratę nienarodzonego dziecka warunkować mogą przechorowywane w ciąży różyczka, grypa, odra, toksoplazmoza i inne;
• wypadki, nadmierne obciążenie fizyczne, stres;
• zaburzenia immunologiczne – mogą stać się niebezpieczne dla nowego, małego organizmu, kiedy organizm mamy wysyła przeciw dziecku przeciwciała zaburzające jego prawidłowy rozwój;
• szkodliwy wpływ papierosów, alkoholu, nieodpowiedniego odżywiania lub niedożywienia.

Oznaki poronienia
Występowanie wyżej wymienionych objawów wymaga natychmiastowego kontaktu z lekarzem. O poronieniu mogą świadczyć:

• silne krwawienie z dróg rodnych lud długotrwałe, kilkudniowe plamienie bez uchwytnych przyczyn;
• intensywny długo utrzymujący się (ponad jeden dzień) ból w okolicy podbrzusza często połączony ze skurczami;
• widoczne skrzepy krwi z dróg rodnych.

Źródła:
G. H. Bręborowicz, Położnictwo. Podręcznik dla położnych i pielęgniarek, Warszawa 2002.
W. Dudenhausen, W. Pschyrembel, Położnictwo praktyczne i operacje położnicze, Warszawa 2002.
G. Martius, Będę matką. Ciąża i poród. Przewodnik dla przyszłych rodziców, Warszawa 1997.

Autor: Magdalena Dudziak